3150

دیروز فیلم Paris.Texas.1984 رو هم دیدم. به پیشنهاد یکی از دوستان بلاگفایی. من کلا زیاد اهل فیلم سینمایی دیدن نیستم مگر اینکه شاهکاری مثل Cruella باشه. اما این فیلم بسیار کند بود و باب میل من نبود. من حاضرم ۲۵۰ قسمت از یک سریال که جزییات ماجرا رو نشون میده و روندش هیجانی و تنده رو ببینم اما دو ساعت یه سینمایی که جزییات رو به من نشون نمیده و خیلی ملو هست رو نبینم. البته خیلی سکانس های نابی داشت شاید توی این احوالات برام اینقدر روند آروم جالب نبود شاید اگه توی یک موقعیت دیگه ای میدیدم بیشتر دوسش میداشتم. ( حاوی اسپویل ) سه سکانس رو خیلی دوست داشتم یکی اونجا که پدر و پسر دو طرف یک خیابون راه میرفتن و پسره هرکاری که پدره میکرد رو تقلید میکرد به نوعی. یکی اونجا که تراویس صندلی رو چرخوند و شروع کار کرد به تعریف برای جین. و یکی اونجا که همگی باهم نشسته بودن و فیلم لب ساحل رو میدیدن و هرموقع که دوربین می‌رفت روی جین ، تراویس حواسشو پرت میکرد و بعد پسرک توی اتاق خواب چقد شیرین از زن عموش پرسید به نظرت هنوز دوسش داره؟ کلا پسرک ( هانتر ) خیلی شیرین و خوردنی بود.